Budowa tokarki kłowej – przewodnik po konstrukcji i działaniu

Poznaj szczegółową charakterystykę tokarki kłowej – urządzenia, które stanowi fundament nowoczesnej obróbki skrawaniem. Dowiedz się, jak poszczególne elementy konstrukcyjne współpracują ze sobą, zapewniając precyzyjną obróbkę materiałów.

Czym jest tokarka kłowa?

Tokarka kłowa to specjalistyczna maszyna skrawająca, służąca do obróbki materiałów poprzez usuwanie ich nadmiaru w celu uzyskania pożądanego kształtu. Urządzenie działa na zasadzie obracania przedmiotu obrabianego wokół własnej osi, umożliwiając precyzyjne kształtowanie elementów o symetrii obrotowej.

Charakterystycznym elementem tokarki kłowej jest system mocowania obrabianego przedmiotu między kłami. Przedmiot umieszcza się pomiędzy dwoma kłami: napędzającym we wrzecienniku oraz podtrzymującym w koniku. Ten sposób mocowania gwarantuje wysoką precyzję obróbki długich elementów cylindrycznych, wałków i osi.

Podstawowe funkcje tokarki kłowej

  • Obracanie materiału z regulowaną prędkością obrotową
  • Toczenie wzdłużne i poprzeczne
  • Wytaczanie otworów
  • Nacinanie gwintów
  • Wiercenie i rozwiercanie
  • Wymiana narzędzi skrawających
  • Wykonywanie powtarzalnych operacji z zachowaniem wysokiej dokładności

Różnice między tokarką kłową a innymi typami tokarek

Typ tokarki Charakterystyka
Tokarka kłowa Podparcie przedmiotu z obu stron za pomocą kłów, idealna do długich elementów
Tokarka uchwytowa Mocowanie elementu wyłącznie w uchwycie
Tokarka uniwersalna Łączy cechy tokarki kłowej i uchwytowej
Tokarka produkcyjna CNC Sterowanie numeryczne, zautomatyzowana produkcja seryjna

Elementy konstrukcyjne tokarki kłowej

Tokarka kłowa składa się z kilku zasadniczych elementów konstrukcyjnych osadzonych na łożu. Główne zespoły robocze to wrzeciennik, suport oraz konik. Urządzenie może być dodatkowo wyposażone w uchwyty tokarskie, kły stałe i obrotowe, imaki narzędziowe oraz systemy chłodzenia.

Wrzeciennik i jego rola

Wrzeciennik to masywna konstrukcja umieszczona na lewym końcu łoża maszyny. Zawiera wrzeciono główne nadające ruch obrotowy przedmiotowi obrabianemu. Wyposażony jest w układ przekładni regulujących prędkość obrotową oraz precyzyjne łożyska zapewniające stabilną pracę.

Suport i jego funkcje

Suport odpowiada za prowadzenie i pozycjonowanie narzędzia skrawającego. Składa się z trzech głównych elementów:

  • Sanie wzdłużne – ruch równoległy do osi tokarki
  • Sanie poprzeczne – ruch prostopadły do osi
  • Sanki narzędziowe – miejsce montażu imaka z narzędziem

Konik jako wsparcie dla przedmiotu obrabianego

Konik, umieszczony na prawym końcu łoża, zapewnia podparcie dla długich przedmiotów obrabianych. Składa się z korpusu, pinoli z kłem oraz mechanizmu przesuwu. Możliwość przemieszczania korpusu wzdłuż łoża pozwala na dostosowanie do różnych długości obrabianych elementów.

Zasady działania tokarki kłowej

Tokarka kłowa funkcjonuje dzięki połączeniu dwóch podstawowych ruchów: obrotowego i posuwowego. Podczas obróbki przedmiot zamocowany we wrzecionie wykonuje ruch obrotowy, natomiast narzędzie skrawające realizuje ruch posuwowy. Ta precyzyjna współpraca umożliwia dokładne usuwanie materiału i formowanie elementów o symetrii obrotowej.

Konstrukcja tokarki kłowej jest dostosowana do konkretnych zadań produkcyjnych, dlatego różne modele mogą mieć odmienną budowę. Wszystkie tokarki kłowe zawierają jednak niezbędne elementy takie jak wrzeciono, zespół suportu oraz układ sterowania – manualny lub komputerowy. Efektywność i precyzja obróbki zależy od współdziałania poszczególnych podzespołów oraz umiejętności operatora.

Ruch obrotowy i posuwowy w procesie obróbki

Przedmiot obrabiany otrzymuje ruch obrotowy poprzez napęd z wrzeciona. Prędkość rotacji stanowi istotny parametr procesu skrawania i można ją regulować w zależności od rodzaju materiału, jego wymiarów oraz oczekiwanej jakości powierzchni.

Równolegle z obrotem przedmiotu, narzędzie skrawające wykonuje ruch posuwowy – zazwyczaj prostoliniowy – wzdłuż lub prostopadle do osi obrotu. Połączenie tych ruchów determinuje kształt obrabianej powierzchni:

  • Posuw wzdłużny – umożliwia obróbkę powierzchni cylindrycznych
  • Posuw poprzeczny – pozwala na planowanie czół i wykonywanie wgłębień
  • Kombinacja posuwów – umożliwia tworzenie stożków i sfer
  • Posuw synchroniczny – niezbędny przy nacinaniu gwintów
  • Posuw zmienny – stosowany przy obróbce kształtów złożonych

Narzędzia tokarskie i ich zastosowanie

Typ narzędzia Zastosowanie
Noże zewnętrzne Toczenie powierzchni zewnętrznych
Noże wewnętrzne Obróbka otworów
Przecinaki Wykonywanie rowków i odcinanie
Gwintowniki Nacinanie gwintów

Współczesne narzędzia tokarskie często wyposażone są w systemy szybkiej wymiany oraz płytki z węglików spiekanych, ceramiki czy materiałów superwysokotwałych. Takie rozwiązania znacząco zwiększają wydajność i ekonomiczność procesu obróbki, znajdując zastosowanie w produkcji części maszyn, elementów konstrukcyjnych oraz w rzemiośle artystycznym.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *